این مارکت با «بله» تعیین وضعیت میشود اگر یک سند دیپلماتیک کتبی بین ایالات متحده و ایران که یک سقف درصدی مشخص برای سطح خلوص اورانیوم که ایران ممکن است غنیسازی کند، تعیین کند و برای حداقل یک سال متعهد شده باشد، به طور متقابل امضا شده یا به طور رسمی پذیرفته شده باشد تا 11 دی 1405 ساعت 08:29. در غیر این صورت، این مارکت با «خیر» تعیین وضعیت میشود. این سند باید به طور مشخص یک سقف درصدی را شامل شود که به عنوان یک سقف کلی برای سطحی که ایران ممکن است اورانیوم را برای هر منظوری غنیسازی کند، عمل کند. زبان مبهم یا غیر مشخص در مورد سطح غنیسازی اورانیوم ایران که یک سقف درصدی مشخص را برای تمام غنیسازی ایران تعیین نمیکند (به عنوان مثال، «سطوح پایینتر»، «درجه غیرنظامی»، «حفظ وضعیت موجود») واجد شرایط نخواهد بود. سقفهایی که مستقیماً سقف درصدی مشخصی را برای غنیسازی از طریق ارجاع به یک معیار درصدی شناخته شده عمومی (مانند سطوح JCPOA) تعیین میکنند، واجد شرایط خواهند بود، حتی اگر به طور مشخص به خود درصد عددی مربوطه اشاره نکنند. تعهد ایران به پایان دادن به تمام غنیسازی اورانیوم به عنوان سقف واجد شرایط است، زیرا سقف 0% بر غنیسازی اورانیوم ایران تعیین میکند. یک سقف غنیسازی واجد شرایط باید برای مدت حداقل یک سال تعهد شده باشد. یک سقف غنیسازی دائمی واجد شرایط خواهد بود. سقف غنیسازی بدون تاریخ پایان مشخص، واجد شرایط خواهد بود مگر اینکه به صراحت به عنوان کوتاهمدت، موقت یا گذرا تعریف شود (به عنوان مثال، تعهد به عدم غنیسازی اورانیوم در حالی که جزئیات دقیق اجرای سند در حال نهایی شدن است، واجد شرایط نخواهد بود). سقفی که برای کمتر از یک سال تعهد شده باشد، حتی اگر به عنوان قابل تمدید بیان شود، واجد شرایط نخواهد بود. این سقف غنیسازی باید به عنوان یک الزام از پیش توافق شده برای اجرا بیان شود. یک الزام از پیش توافق شده برای چنین سقف غنیسازی واجد شرایط خواهد بود، حتی اگر جزئیات فنی یا رویهای، از جمله برنامه اجرا یا الزامات نظارتی خاص، همچنان تابع توافقات آتی باشد. تعهد مشروط که الزام ماهوی آن به صراحت تابع یک توافق آتی، فرآیند مذاکره، یا سند پیگیری مورد توافق متقابل باشد (به عنوان مثال، تعهد به توافق بر سر یک سقف غنیسازی در توافق آتی) واجد شرایط نخواهد بود. تعهدی که به صراحت به عنوان حداقل شرط برای مذاکره آتی، به جای یک الزام فعلی، بیان شود، واجد شرایط نخواهد بود. مگر اینکه سند کتبی بدون امضا به شرح زیر به طور رسمی پذیرفته شود، سند باید توسط ایالات متحده و ایران امضا شود. هر دو طرف باید یا سند واحدی را امضا کنند یا اسناد جداگانهای را امضا کنند که به طور ماهوی و مستقیم پذیرش همان سند اساسی را نشان دهد، صرف نظر از تفاوتهای جزئی در قالببندی، کلمات یا ترجمه بین نسخههای امضا شده. هم امضاهای فیزیکی و هم امضاهای الکترونیکی که به طور رسمی صادر شدهاند، به عنوان امضا واجد شرایط خواهند بود. اگر سند کتبی توسط ایالات متحده و ایران به گونهای شناخته شود که برای اجرا نیازی به امضا نداشته باشد، پذیرش رسمی سند توسط هر دو کشور بدون امضا واجد شرایط خواهد بود. پذیرش رسمی میتواند از طریق اقدامات رسمی، از جمله موارد زیر، تأیید شود: (i) بیانیه رسمی مشترک مبنی بر اینکه ایالات متحده و ایران سند را پذیرفته، تأیید کرده، اجرا کرده، نهایی کرده یا به طور کلی تکمیل کردهاند؛ (ii) تأیید رسمی متقابل مبنی بر اینکه همان سند منتشر شده توسط هر دو کشور مورد توافق، پذیرش، تأیید، اجرا یا تکمیل قرار گرفته است؛ (iii) پذیرش، تأیید یا حمایت از طریق یک قطعنامه رسمی، تصمیم وزیران، تصمیم اجرایی، یا اقدام نهادی معادل، که در آن اقدام، مکانیسم پذیرش سند توسط کشور مربوطه است؛ یا (iv) تبادل یادداشتها یا نامههای رسمی دیپلماتیک که پذیرش همان سند را تأیید میکند. واجد شرایط بودن یک سند عمدتاً بر اساس متن رسمی منتشر شده آن تعیین خواهد شد. یک سند واجد شرایط باید تا تاریخ مشخص شده، ساعت 11:59 شب به وقت شرق آمریکا، توسط ایالات متحده و ایران امضا یا به طور رسمی پذیرفته شود. اگر سندی تا آن زمان امضا یا به طور رسمی پذیرفته شود، اما متن کامل آن منتشر نشده باشد و ابهام مادی واقعی در مورد اینکه آیا الزامات این مارکت را برآورده میکند باقی بماند، این مارکت ممکن است تا 28 روز تقویمی پس از تاریخ مشخص شده برای انتشار متن باز بماند. اگر متن پس از 28 روز تقویمی همچنان منتشر نشده باشد، برای تعیین اینکه آیا سند واجد شرایط است، از اعلامیههای رسمی و قطعی از سوی ایالات متحده یا ایران و اجماع گزارشهای معتبر استفاده خواهد شد. یک سند که طرفهای دیگری غیر از ایالات متحده و ایران نیز در آن ذینفع هستند، واجد شرایط خواهد بود، مشروط بر اینکه ایالات متحده و ایران طرفهای سند باشند و سایر الزامات برآورده شوند. هنگامی که یک سند دیپلماتیک توسط هر دو کشور ایالات متحده و ایران امضا یا به طور رسمی بدون امضا پذیرفته شد و تأیید شد که الزامات یک سند دیپلماتیک کتبی واجد شرایط را برآورده میکند، شرط این مارکت برآورده شده است، صرف نظر از اینکه آیا سند بعداً لازمالاجرا میشود، تصویب میشود، رضایت قانونی یا معاهدهای را دریافت میکند، یا متعاقباً توسط ایالات متحده یا ایران رد، پس گرفته میشود یا اجرا نمیشود. منابع اصلی تعیین نتیجه برای این مارکت، ارتباطات رسمی از سوی دولتهای ایالات متحده و ایران، یا نمایندگان مجاز آنها خواهد بود. اجماع گزارشهای معتبر از خبرگزاریهای اصلی نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد.