این مارکت به «Yes» تعیین وضعیت میشود اگر یک سند دیپلماتیک کتبی بین ایالات متحده و ایران که سقف درصدی 5% یا کمتر را برای خلوص اورانیومی که ایران مجاز به غنیسازی آن است، برای حداقل یک سال تعیین کند، به طور متقابل امضا یا به طور رسمی پذیرفته شده باشد تا 11 دی 1405 ساعت 08:29. در غیر این صورت، این مارکت به «No» تعیین وضعیت میشود. این سند باید به طور مشخص سقف درصدی 5% یا کمتر را شامل شود که به عنوان یک حد کلی برای سطحی که ایران میتواند اورانیوم را برای هر هدفی غنیسازی کند، عمل کند. زبان مبهم یا غیر مشخص در مورد سطح غنیسازی اورانیوم ایران که سقف درصدی مشخصی را برای تمام غنیسازی ایران تعیین نمیکند (مانند «سطوح پایینتر»، «درجه مدنی»، «حفظ وضعیت موجود») واجد شرایط نخواهد بود. سقفهایی که مستقیماً سقف درصدی دقیق 5% یا کمتر را برای غنیسازی ایران از طریق ارجاع به یک درصد معیار شناخته شده عمومی (مانند سطوح JCPOA) تعیین میکنند، واجد شرایط خواهند بود، حتی اگر به طور مشخص به خود درصد عددی مربوطه اشاره نکنند. تعهد ایران به پایان دادن به تمام غنیسازی اورانیوم به عنوان یک سقف واجد شرایط است، زیرا سقف 0% را برای غنیسازی اورانیوم ایران تعیین میکند. سقف غنیسازی باید برای دورهای حداقل یک ساله متعهد شود. یک سقف غنیسازی دائمی واجد شرایط خواهد بود. یک سقف غنیسازی بدون تاریخ پایان مشخص واجد شرایط خواهد بود مگر اینکه به صراحت به عنوان کوتاهمدت، موقت، یا گذرا چارچوببندی شود (به عنوان مثال، تعهد به عدم غنیسازی اورانیوم در حالی که جزئیات دقیق اجرای سند در حال نهایی شدن است، واجد شرایط نخواهد بود). سقفی که برای کمتر از یک سال متعهد شده است، حتی اگر به عنوان مجاز برای تمدید چارچوببندی شود، واجد شرایط نخواهد بود. سقف غنیسازی باید به عنوان یک تعهد در حال حاضر توافق شده برای اجرا بیان شود. یک تعهد در حال حاضر توافق شده برای چنین سقف غنیسازی، واجد شرایط خواهد بود، حتی اگر جزئیات فنی یا رویهای، از جمله برنامه اجرا یا الزامات نظارتی خاص، همچنان موضوع توافقات آتی باشد. یک تعهد شرطی که تعهد ماهوی آن به صراحت مشروط به توافق آتی، فرآیند مذاکره، یا سند پیگیری مورد توافق متقابل باشد (به عنوان مثال، تعهد به توافق بر سر یک سقف غنیسازی در یک توافق آتی) واجد شرایط نخواهد بود. تعهدی که به صراحت به عنوان حداقل الزامات برای مذاکره آتی چارچوببندی شده باشد، نه یک تعهد فعلی، واجد شرایط نخواهد بود. مگر اینکه سند کتبی بدون امضا به شرح زیر به طور رسمی پذیرفته شود، سند باید توسط ایالات متحده و ایران امضا شود. هر دو طرف باید یا همان سند را امضا کنند یا اسناد جداگانه را امضا کنند که به طور ماهوی و مستقیم پذیرش همان سند زیربنایی را نشان دهد، صرف نظر از تفاوتهای جزئی در قالببندی، کلمات، یا ترجمه بین نسخههای امضا شده. هم امضاهای فیزیکی و هم امضاهای الکترونیکی که به طور رسمی صادر شدهاند، واجد شرایط امضا خواهند بود. اگر سند کتبی توسط ایالات متحده و ایران به عنوان نیازمند امضا برای اجرا شناخته نشود، پذیرش رسمی سند توسط هر دو کشور بدون امضا واجد شرایط خواهد بود. پذیرش رسمی میتواند از طریق اقدامات رسمی، از جمله موارد زیر، اثبات شود: (i) بیانیه مشترک رسمی که اعلام میکند ایالات متحده و ایران سند را پذیرفته، تأیید کرده، اجرا کرده، نهایی کرده، یا در غیر این صورت تکمیل کردهاند؛ (ii) تأیید رسمی متقابل که همان سند منتشر شده مورد توافق، پذیرش، تأیید، اجرا، یا تکمیل توسط هر دو کشور قرار گرفته است؛ (iii) پذیرش، تأیید، یا حمایت از طریق قطعنامه رسمی، تصمیم وزیر، تصمیم اجرایی، یا اقدام سازمانی معادل، که در آن اقدام مکانیسمی است که کشور مربوطه سند را میپذیرد؛ یا (iv) تبادل یادداشتها یا نامههای رسمی دیپلماتیک که پذیرش همان سند را تأیید میکند. واجد شرایط بودن یک سند عمدتاً بر اساس متن منتشر شده رسمی آن تعیین خواهد شد. یک سند واجد شرایط باید تا تاریخ مشخص شده، 11:59 شب به وقت شرق آمریکا، توسط ایالات متحده و ایران امضا یا به طور رسمی پذیرفته شود. اگر سندی تا آن زمان امضا یا به طور رسمی پذیرفته شود، اما متن کامل آن منتشر نشده باشد و ابهام مادی واقعی باقی بماند که آیا الزامات این مارکت را برآورده میکند، این مارکت ممکن است تا 28 روز تقویمی پس از تاریخ مشخص شده در انتظار انتشار متن باز بماند. اگر متن پس از 28 روز تقویمی همچنان منتشر نشده باشد، برای تعیین اینکه آیا سند واجد شرایط است، از اعلامیههای رسمی و قطعی از ایالات متحده یا ایران و اجماع گزارشهای معتبر استفاده خواهد شد. یک سند که طرفهای دیگری غیر از ایالات متحده و ایران نیز در آن مشارکت دارند، واجد شرایط خواهد بود، به شرطی که هم ایالات متحده و هم ایران طرف سند باشند و تمام الزامات دیگر برآورده شوند. هنگامی که یک سند دیپلماتیک توسط هر دو ایالات متحده و ایران امضا یا به طور رسمی بدون امضا پذیرفته شد و تأیید شد که الزامات یک سند دیپلماتیک کتبی واجد شرایط را برآورده میکند، شرط این مارکت برآورده شده است، صرف نظر از اینکه آیا سند بعداً لازمالاجرا میشود، تصویب میشود، رضایت قانونی یا معاهدهای دریافت میکند، یا متعاقباً توسط ایالات متحده یا ایران رد، پس گرفته میشود، یا اجرا نمیشود. منابع اصلی تعیین نتیجه این مارکت ارتباطات رسمی از سوی دولتهای ایالات متحده و ایران، یا نمایندگان مجاز آنها خواهد بود. اجماع گزارشهای معتبر از خبرگزاریهای اصلی نیز ممکن است استفاده شود.